Czas

smutno rzeźbił dziś czas
we łzach cicho płynący
w każej z nich chciał umieścić
skrawek marzeń blednący

w przeźroczystej materii
z tęsknoty zrodzonej
umiejscowił naprędce
szkic miłości zdradzonej

i tak tworząc bez dłuta
nowych myśli tysiące
pozostawił złudzenia
dzisiaj jeszcze się tlące

z czasem je umiejscowi
w serca pustej mogile
zostawiając w pamięci
tylko przepiękne chwile