Czy jest na ziemi miłość?

Czy jest na ziemi miłość
Piękna i czysta jak woda źródlana
Jasna jak wschód słońca,
Jak twarz twoja z rana?

Czy jest na ziemi miłość,
Co rany leczy i przy życiu trzyma,
Jak balsam co koi cierpienie,
Gdy w oczy twoje patrzę moimi oczyma?

Czy jest na ziemi miłość,
Wielka i nieskończona,
A skromna i niewinna,
Jak rączęta twe, jak twoje ramiona?

Czy jest na ziemi miłość,
Co nie znasz jej przyczyny,
Co z serca się bierze,
A nie z twojej winy?

Miłość bez jutra

Mój sen śmiertelny ciałem spełniasz
i słowem płochym w śnie poczętym:
puszysta włosów twoich perła
jak promień krągły w pościel spływa,
gdzie dłoń pierzasta jak z igliwia
rozdziela cienie ciał od lęku.

Mówimy szeptem krwi łagodnej
słuchając w sobie: niech w nas płynie,
niech niesie - światło jak w roślinie
prześwietli serc planety małe
i obudzimy się słuchając
szelestu chmur i grania wody.

Bo tyle tylko jest w nas ciepła,
co dłoń zdziwiona objąć zdoła,
i trwogi tyle, co zakrzepła
wy ryj e w twarzy łza jak z ognia,
i głosu w nas, co wydać może
w kielichu warg języka ostrze.

Niech płynie w nas - mówimy jeszcze
ten szmer ciemności, póki księgę
obłoków wiatr przegina miękką.
Bo tyle tylko wiary w pieśni,
ile obrazu pod powieką
ziemi odbitej ostatecznie.